7 technieken voor het harden van staal | Hoe staal te harden
Gepubliceerd: 27 maart 2025
Het hardingsproces wordt op staal uitgevoerd om de sterkte en hardheid van stalen onderdelen te vergroten. Staalhardingstechnieken worden uitgevoerd op specifieke parameters om de mechanische eigenschappen te verbeteren, vooral de hardheid van de stalen componenten. In dit artikel zullen we 7 staalhardingstechnieken in detail onderzoeken, die deskundige begeleiding en praktisch inzicht zullen bieden. De lezer maakt gedetailleerd kennis met de stappen van het staalhardingsproces en weet hoe elke stap bijdraagt aan een goede harding van de stalen onderdelen.
Het nieuwe hardingsproces is geïntroduceerd door door de EU gefinancierde onderzoekers, waarbij oppervlakteharding van roestvrij staal bij lage temperatuur wordt uitgevoerd. Deze methode garandeert een hoge hardheid, maar behoudt ook een hoge weerstand tegen vermoeiing en corrosie. Deze stappen van het staalhardingsproces omvatten de implementatie van plasmatechnologie en oplossingsnitreren bij lagere temperaturen.

Inleiding tot staalharden: definitie en belang
Staalharden wordt gedefinieerd als een techniek die wordt gebruikt om de mechanische eigenschappen te veranderen, vooral om de hardheid en sterkte van het staal en de staallegeringen te verbeteren door de microstructuur van het staal te veranderen. Het harden van staal kan ook de toevoeging van legeringselementen omvatten. De stappen in het hardingsproces van staal worden door verschillende industrieën gevolgd om een stalen onderdeel met de gewenste eigenschappen te vervaardigen. Talrijke industrieën gebruiken verschillende technieken voor het harden van staal, afhankelijk van hun behoefte. Deze industrieën omvatten de lucht- en ruimtevaart-, automobiel- en bouwsector. Hieronder vindt u enkele staalsoorten die aan verharding worden onderworpen:
- AISI 1018-staal, ook wel koolstofarm staal genoemd, is gemakkelijk bewerkbaar en heeft een hoge ductiliteit.
- AISI 1045 staal, ook wel medium koolstofstaal genoemd, probeert een evenwicht te behouden tussen sterkte en ductiliteit.
- AISI 4140-staal is chromolystaal dat wordt gebruikt in industrieën waar stalen onderdelen te maken krijgen met zware omstandigheden vanwege hun eigenschappen zoals hoge taaiheid en hoge slijtvastheid en corrosieweerstand.
Hieronder wordt enig belang van het staalhardingsproces vermeld.
- Verbeterde slijtvastheid.
- Verhoogde taaiheid
- Verlengde levensduur
- Kostenbesparingen
- Veiligheid
- Compatibiliteit met verschillende processen
- Verbeterde prestaties
- Veelzijdige toepassingen
- Verbeterde kracht
Wat zijn de beperkingen?
|
Beperkingen |
Beschrijving |
|
Broosheid |
Gehard staal verhoogt de brosheid van het staal, waardoor de kans op scheuren en falen onder bepaalde omstandigheden toeneemt. |
|
Verdraaiing |
Het omwikkelen of vervormen van stalen componenten komt vooral voor bij complexe vormen wanneer ze snel worden afgekoeld door hoge temperaturen (afschrikken). |
|
kraken |
Het onjuist volgen van de stappen in het hardingsproces van staal kan leiden tot onjuist afschrikken en een onjuiste warmtebehandeling. Dit zal leiden tot de vorming van scheuren die uiteindelijk de integriteit van stalen onderdelen in gevaar brengen. |
|
Beperkte diepte van verharding |
Sommige warmtebehandelingen, zoals harden, verharden het staal alleen van buitenaf, dus beperk de diepteharding. Dit soort hardingsprocessen zijn geschikt voor bepaalde toepassingen. |
|
Beperkingen van legering |
Alle staallegeringen kunnen niet worden gehard omdat ze ongewenste veranderingen in eigenschappen kunnen vertonen. |
|
Kosten |
Staalhardingsprocessen vereisen gespecialiseerde apparatuur zoals ovens, nahardingsbehandelingen en geschoolde werknemers, waardoor de kosten van de geharde stalen onderdelen stijgen. |
|
Milieuoverwegingen |
De hoge warmteontwikkeling en de productie van gevaarlijk afval of chemicaliën die betrokken zijn bij sommige warmtebehandelingsprocessen en nabehandeling moeten op de juiste manier worden afgevoerd om de impact op het milieu te verminderen. |
De bovenstaande tabel beschrijft de beperkingen van het harden van staal
Wat zijn de voordelen?
|
Voordelen: |
Beschrijving |
|
Verhoogde hardheid |
Het harden van staal verhoogt de hardheid van stalen onderdelen en verbetert de vervorming, slijtvastheid en slijtvastheid. |
|
Verbeterde kracht |
Onderdelen van gehard staal vertonen hoge vloeisterktes, waardoor de structurele integriteit en het draagvermogen van de onderdelen toenemen. |
|
Verbeterde slijtvastheid |
Stalen onderdelen die een hardingsbehandeling hebben ondergaan, vertonen een hoge weerstand tegen slijtage en slijtage, wat de levensduur van het geharde staal verlengt. |
|
Betere bewerkbaarheid |
Niet alle hardingsprocessen, behalve enkele, verbeteren de bewerkbaarheid van staal, waardoor het gemakkelijk wordt stalen onderdelen te snijden, vorm te geven en af te werken. |
|
Veelzijdigheid |
Warmtebehandeling helpt ons de eigenschappen van staal en staallegeringen aan te passen door de hoge hardingstemperaturen, koeltemperaturen, koelmedia en koelsnelheden aan te passen, waardoor het wenselijk is voor een groot aantal toepassingen. |
De bovenstaande tabel beschrijft de voordelen van staalharden.
Sleutelfactoren die van invloed zijn op de hardingsprocessen van staal

|
Factoren |
Beschrijving |
|
Samenstelling van staal |
De chemische samenstelling zoals onzuiverheden, legeringselementen |
|
Warmtebehandelingsparameters |
|
|
Uitdovende medium |
Blusmedia:
|
|
Voor- en na-hittebehandeling |
Voorbehandelingen
nabehandelingen
|
|
Staaldikte en geometrie |
De uniformiteit van verwarming en koeling wordt beïnvloed door de dikte en vorm van het staal. Het risico op scheuren en vervorming is groter bij complex gevormde en dikke stalen onderdelen. |
|
Oppervlaktecondities |
|
|
Apparatuur en procescontrole |
Het correct volgen van de stappen en parameters van het hardingsstaalproces zijn noodzakelijk om de gewenste eigenschappen te verkrijgen. |
De bovenstaande tabel toont de factoren die van invloed zijn op de hardingsprocessen van staal
De wetenschap achter het harden van staal begrijpen
Het staalhardingsproces veroorzaakt veranderingen in de microstructuur van staal, waardoor de mechanische eigenschappen van staal veranderen. Warmtebehandeling zoals blussen wordt uitgevoerd om de microstructuur van staal om te zetten in een martensitische microstructuur van staal, wat de hardheid van het staal verbetert. Bij dit proces wordt staal tot een hoge temperatuur verhit en vervolgens snel afgekoeld in water. Door deze snelle afkoeling kunnen granen niet goed groeien, zoals ze wel kunnen groeien tijdens het afkoelen op kamertemperatuur. Het snel afschrikken van koele korrels na verwarming levert niet genoeg tijd op voor een goede bezinking, wat resulteert in een martensitische microstructuur die erg hard en bros is. Vergelijkbaar hiermee worden andere warmtebehandelingen uitgevoerd om perliet- of austeniet-microstructuren te creëren die de hardheid en taaiheid van stalen onderdelen beïnvloeden. Enkele sleutelfactoren die cruciaal zijn bij het effectief harden van staal zijn de verwarmings- en afkoelsnelheid, legeringselementen, korrelgrootte en de na-warmtebehandelingsprocessen. Het correct volgen van de tips en stappen voor de warmtebehandeling van staal zal leiden tot de productie van effectieve stalen onderdelen met de gewenste mechanische eigenschappen voor bepaalde toepassingen.
Hier is een overzicht van de wetenschap achter het harden van staal:
- Fase transformatie
- Austenitisatie
- Afschrikken
- Martensitische transformatie
- tempereren
- Microstructurele veranderingen
Moleculaire structuur van staal en zijn rol bij verharding
De microstructuur van staal speelt een belangrijke rol in het hardingsproces. Alle hardingsprocessen veroorzaken veranderingen in de microstructuur van staal, waardoor de mechanische eigenschappen van staal veranderen. De staalsamenstelling bestaat voornamelijk uit ijzer met een bepaald koolstofgehalte en legeringselementen. Verschillende samenstellingen laten verschillende microstructuren zien die een transformatie ondergaan bij hittebehandeling. Bij verhitting boven een bepaalde temperatuur transformeert de stalen microstructuur van ferritisch naar austenitisch, wat het oplossen van het koolstofgehalte en roosterhomogenisatie veroorzaakt. Martensitische microstructuur in staal wordt gevormd wanneer heet metaal snel wordt afgekoeld in water. Deze structuur is zeer bros en hard vanwege de hoge interne spanningen en het gevangen koolstofgehalte. Deze afgeschrikte structuur wordt vervolgens tot een hoge temperatuur verwarmd om te temperen. Temperen vermindert de broosheid door secundaire fasen van neerslag, waardoor de taaiheid en ductiliteit worden verbeterd
Grondbeginselen van warmtebehandeling: gloeien, blussen, temperen.
Gloeien : Bij dit proces worden stalen onderdelen verhit tot de herkristallisatietemperatuur en vervolgens in een oven afgekoeld. Deze warmtebehandeling vermindert de hardheid en verhoogt de ductiliteit en taaiheid.
Afschrikken : Bij dit proces worden stalen onderdelen verhit tot boven de herkristallisatietemperatuur en vervolgens snel afgekoeld in een vloeibare fase, waardoor een martensitische microstructuur ontstaat. Dit hardingsproces verhoogt de hardheid en brosheid, terwijl de ductiliteit en taaiheid afnemen.
Ontlaten : Bij dit proces worden geharde stalen onderdelen enkele uren verhit tot onder de herkristallisatietemperatuur en vervolgens afgekoeld tot kamertemperatuur. Dit proces verwijdert interne spanningen en verbetert de ductiliteit van de geharde stalen onderdelen.
YouTube-video legde het afschrikken en temperen van stalen onderdelen uit.
Optimale temperatuurbereiken voor verschillende staallegeringen
|
Staallegering |
Verhardingstemperatuurbereik (°C) |
Temperatuurbereik tempereren (°C) |
|
Koolstofstaal |
790 ° C - 870 ° C |
200 ° C - 400 ° C |
|
Gelegeerd staal |
815 ° C - 870 ° C |
205 ° C - 595 ° C |
|
Gereedschapsstaal |
980 ° C - 1050 ° C |
150 ° C - 600 ° C |
|
Roestvast staal |
1010 ° C - 1130 ° C |
300 ° C - 800 ° C |
|
Snelstaal |
1170 ° C - 1240 ° C |
500 ° C - 650 ° C |
De bovenstaande tabel toont optimale temperatuurbereiken voor verschillende staallegeringen
temperatuur gids

Welke soorten staal kunnen worden behandeld?
|
Staal type |
Behandeling Naam |
|
Koolstofstaal |
Blussen en temperen |
|
Gelegeerd staal |
Gloeien, normaliseren, blussen en temperen |
|
Gereedschapsstaal |
Harden en temperen, cryogene behandeling |
|
Roestvast staal |
Oplossingsgloeien, blussen en temperen |
|
Snelstaal |
Austenitiseren, blussen en temperen |
|
Maragingstaal |
Oplossingsbehandeling, verharding van de leeftijd |
De tabel toont verschillende staalsoorten met specifieke behandelingsnamen daarvoor
Wat gebeurt er met staal bij verhitting?
Het verwarmen van staal veroorzaakt de volgende veranderingen:
- Uitbreiding
- Fase transformatie
- verzachting
- Gloeien
- Oxydatie
- Koolstofverspreiding
- Magnetische eigenschappen
Welke problemen kunnen zich voordoen?
Het verwarmen van staal kan enkele problemen veroorzaken, zoals:
- Oververhitting
- Ongelijke verwarming
- ontkoling
- Oxydatie
- kraken
- Koolstofverlies
- Faseveranderingen
- Oppervlakteverontreiniging
Staalhardingsproces
Optimale temperatuurbereiken voor verschillende staallegeringen
|
Type staallegering |
Rang |
Verhardingstemperatuurbereik (°C) |
Temperatuurbereik tempereren (°C) |
|
Koolstofstaal |
AISI 1018 |
870 ° C - 920 ° C |
150 ° C - 300 ° C |
|
|
AISI 1045 |
790 ° C - 870 ° C |
200 ° C - 400 ° C |
|
|
AISI 1095 |
815 ° C - 870 ° C |
200 ° C - 500 ° C |
|
Gelegeerd staal |
AISI 4140 |
815 ° C - 870 ° C |
205 ° C - 595 ° C |
|
|
AISI 4340 |
845 ° C - 885 ° C |
205 ° C - 595 ° C |
|
|
AISI 52100 |
790 ° C - 870 ° C |
150 ° C - 300 ° C |
|
Gereedschapsstaal |
AISI D2 |
980 ° C - 1050 ° C |
150 ° C - 600 ° C |
|
|
AISI A2 |
860 ° C - 900 ° C |
150 ° C - 600 ° C |
|
|
AISI M42 |
1170 ° C - 1240 ° C |
500 ° C - 650 ° C |
|
Roestvast staal |
AISI 304 |
1010 ° C - 1130 ° C |
300 ° C - 800 ° C |
|
|
AISI 316 |
1010 ° C - 1130 ° C |
300 ° C - 800 ° C |
|
|
AISI 440C |
1010 ° C - 1150 ° C |
150 ° C - 600 ° C |
|
Snelstaal |
AISI M2 |
1170 ° C - 1240 ° C |
500 ° C - 650 ° C |
|
|
AISI M35 |
1160 ° C - 1230 ° C |
500 ° C - 650 ° C |
|
|
AISI M42 |
1170 ° C - 1240 ° C |
500 ° C - 650 ° C |
Tabel met de ideale temperaturen die nodig zijn voor het effectief harden en temperen van verschillende staalsamenstellingen.
Belang van staalsamenstelling bij warmtebehandeling
Een hoog koolstofgehalte zorgt voor een hoge hardheid en brosheid, terwijl een laag koolstofgehalte voor ductiliteit zorgt. Legeringselementen zoals chroomnikkel en molybdeen zorgen voor corrosieweerstand, slijtvastheid en sterkte van staal. Verschillende samenstellingen hebben verschillende microstructuren en eigenschappen, wat belangrijk is om te begrijpen welke geschikte warmtebehandelingen en parameters nodig zijn om de eigenschappen van die specifieke staallegering te verbeteren.
Rol van mechanische eigenschappen bij het ontwerpen van componenten
Elke toepassing vereist verschillende mechanische eigenschappen, waaronder taaiheid, hardheid en sterkte. Bij het ontwerpen van een specifiek onderdeel is het essentieel om te weten wat de vereiste mechanische eigenschappen zijn voor die toepassing.
Kwaliteitsborging en testnormen
|
Kwaliteitsborging en testnormen |
Specifieke namen |
|
Molencertificaten |
|
|
Niet-destructieve testmethoden (NDT). |
|
|
Mechanisch testen |
|
|
Naleving van normen |
|
|
Maatregelen voor kwaliteitsborging |
|
Tabel toont kwaliteitsborging en testnormen.
De 7 technieken voor het harden van staal
Gevalverharding
Tijdens dit proces wordt het buitenoppervlak van de stalen onderdelen gehard. Dit proces zorgt niet voor diepteverharding. De verhardingsprocessen worden carbonitreren, carboneren en nitreren genoemd. Nitreren produceert hard nitride met behulp van stikstof, carboneren introduceert koolstof op het oppervlak van stalen onderdelen, terwijl bij carbonitreren zowel stikstof als koolstof betrokken zijn om de hardheid te vergroten. Het belangrijkste voordeel van harden is dat het een hoge hardheid en slijtvastheid biedt aan stalen oppervlakken, waardoor de kern taai blijft. Het grootste nadeel is dat er controleprocesparameters nodig zijn.

Afbeelding van het apparaat van het verhardingsproces
Door verharding
Dit hardingsproces omvat het verwarmen van staal op hoge temperatuur tot 800°C tot 950°C en vervolgens snel afkoelen in water, gevolgd door ontlaten om interne spanningen te verminderen. Het belangrijkste voordeel van het proces is dat het zorgt voor uniforme mechanische eigenschappen over het hele stalen onderdeel, vergeleken met verharding waarbij alleen het oppervlak wordt verhard.
Inductieharden
Dit hardingsproces helpt bij het selectief harden van de stalen component. Hoge temperaturen van 800°C tot 950°C worden veroorzaakt door elektromagnetische inductie. Het specifieke gebied wordt verwarmd tot een austenitiserende temperatuur, wat helpt bij plaatselijke snelle verwarming. Die vervolgens wordt geblust voor martensitische transformatie en vervolgens verharding.

Afbeelding met een schema van het inductiehardingsproces
Vlamverharding
Het is een oppervlaktehardingsproces dat normaal gesproken wordt gebruikt voor stalen onderdelen met een complexe vorm. Het staal wordt tot hoge temperaturen verwarmd door gebruik te maken van hogetemperatuurvlammen zoals aardgas, propaan en oxyacetyleen. Dit proces wordt gebruikt voor warmtebehandelingen van grote en complexe onderdelen. Onderdelen zoals tandwielen en assen worden door dit proces vaak gehard.

Afbeelding met een schema van vlamverharding
tempereren
Is een post-warmtebehandelingsproces dat de taaiheid en taaiheid van het stalen onderdeel verbetert. Het vermindert de interne spanningen van de constructie. Het temperen omvat het verwarmen op een temperatuur tussen 150°C en 600°C en het vervolgens gedurende bepaalde uren aanhouden alvorens af te koelen. Dit proces transformeert martensiet in getemperd martensiet.
Cryogene behandeling
Een aanvullend warmtebehandelingsproces genaamd cryogene behandeling wordt uitgevoerd na het harden en temperen. Hierbij wordt het staal langdurig blootgesteld aan extreem lage temperaturen van -185°C of nog lager. Dit proces maakt restspanningen van stalen onderdelen vrij, wat zorgt voor verbeterde slijtvastheid, thermische vermoeidheid en corrosie. Dit proces wordt gebruikt bij de vervaardiging van matrijzen, snijgereedschappen en ponsen vanwege hun langere levensduur en verbeterde mechanische eigenschappen.

Afbeelding van stalen onderdelen onder cryogene behandeling.

De bovenstaande grafiek toont de warmtebehandelingsprocessen van gecarbureerd 20CrNi2MoV-staal
Zoutbadverharding
Dit warmtebehandelingsproces wordt ook wel zoutbadnitreren genoemd. Bij dit hardingsproces wordt het stalen onderdeel ondergedompeld in een gesmolten zoutbad dat tot een hoge temperatuur wordt verwarmd. Het bad bevat een specifieke zoutsamenstelling van nitraat- en cyanidezouten. Dit proces veroorzaakt de diffusie van stikstof naar het staaloppervlak, waardoor een nitridelaag wordt gevormd. Deze nitridelaag verbetert de oppervlaktehardheid, slijtvastheid en corrosieweerstand van stalen onderdelen.

Afbeelding van het zoutbadhardingsproces
Hoe staal te harden: praktische stappen
Deze praktische stappen zijn inbegrepen bij het harden van staal:
- Verhit stalen onderdelen op hoge temperaturen.
- Het blussen van het hete metaal door snelle afkoeling in water.
- Verwarm het afgeschrikte stalen onderdeel opnieuw onder de herkristallisatietemperatuur voor spanningsvrijgave, ook wel temperen genoemd.
- Voor specifieke toepassingen kan cryogene behandeling worden uitgevoerd.
- Kwaliteitsverzekering.
Hoe staal harden met een fakkel?
Maak eerst het oppervlak van het stalen onderdeel grondig schoon. Verwarm het onderdeel met behulp van een oxy-acetyleentoorts tot een hoge temperatuur van 800°C tot 950°C. Na verwarming koelt u het onderdeel snel af door het in water te dompelen. Herhaal voor het dikke stalen onderdeel de verwarmings- en afschrikstap meerdere keren. Temperen is optioneel om de taaiheid van stalen onderdelen te verbeteren, afhankelijk van de toepassingsvereisten.

Afbeelding van de toortsharding van een stalen onderdeel.
YouTube-video waarin het fakkelharden van een stalen onderdeel wordt getoond.
Hoe een mes met hitte behandelen?
Gebruik voor een koolstofstalen mes de volgende warmtebehandelingen:
- gloeien:Verwarm tot een hoge temperatuur van 750°C (1382°F) en koel vervolgens langzaam af in de oven
- Blussen:Verwarm het mes tot een hoge temperatuur van 800-900°C (1472-1652°F) en koel het vervolgens snel af in water
- Tempereren:Verwarm het mes gedurende enkele uren tot 150-200°C (302-392°F) en laat het vervolgens afkoelen tot kamertemperatuur
Praktische tips voor het bereiken van optimale eigenschappen
Praktische tips voor de warmtebehandeling van staal voor het bereiken van optimale eigenschappen omvatten de volgende factoren
- gelijkmatige verharding
- de grootte en vorm van het onderdeel
- gelijkmatige warmteverdeling
- blusmedia, zoals olie, water of polymeer
- koelsnelheid
- tempereerparameters
|
Industrie |
Toepassing |
Voordelen |
|
Gereedschap en sterf |
Ponsen Dies mallen |
|
|
Kunststof spuitgieten |
Spuitgietmatrijzen extrusie sterft |
|
|
Ruimtevaarttechniek |
Vliegtuigonderdelen motoronderdelen |
|
|
Automobielsector |
Motorkomponenten transmissie onderdelen |
|
|
Productie |
Onderdelen van werktuigmachines lagers |
|
Tabel met gespecialiseerde toepassingen van componenten van gehard staal.
Veel praktijkvoorbeelden over het falen van stalen onderdelen tijdens de levensduur verwijzen naar ongepaste warmtebehandeling tijdens de productie van onderdelen. Al deze onderzoeken concluderen dat de juiste stappen en parameters voor de warmtebehandeling van staal moeten worden gevolgd tijdens de productie van onderdelen om defecten tijdens de levensduur te verminderen.
Toekomstige trends in het harden en temperen van staal
Opkomende trends op het gebied van het harden en temperen van staal verwijzen naar innovaties die de toekomst van het harden van staal kunnen verbeteren:
- Vooruitgang in procesbeheersing: technologieën en procescontroles zijn verbeterd voor effectieve en uniforme verwarming van componenten
- Innovaties op het gebied van materiaalkunde: Geavanceerde compositie en microstructuren worden door onderzoekers bestudeerd om de reeds bestaande materialen te verbeteren
- Additive Manufacturing: warmtebehandelingen zijn revolutionair veranderd om de precisie, flexibiliteit en controle over de uiteindelijke karakterisering van stalen componenten te verbeteren
Warmtebehandelingsmethoden die verder gaan dan traditionele ovenwarmte
Nieuwe warmtebehandelingsmethoden worden geïntroduceerd voor specifieke toepassingen zoals:
- Gesmolten Zoutbaden
- Inductieverwarming
Conclusie
Dit artikel geeft een uitgebreid overzicht van staalhardingstechnieken. Het harden van staal is essentieel om de mechanische eigenschappen van staal aan te passen aan specifieke toepassingen. Het biedt slijtvastheid, slijtvastheid en sterkte aan stalen onderdelen.
FAQ
Kun je gewoon staal harden?
Ja! Normaal staal wordt gehard door afschrikken en temperen
Hoe het metaal sterker te maken
Oplossingsharden, blussen, harden in inductie, en harden in een gesmolten zoutbad, al deze processen kunnen worden gebruikt om metaal sterker te maken.
Staalselectie voor verharding
0.3% koolstofstaal wordt over het algemeen onderworpen aan afschrikken en temperen. Carbureren of nitreren wordt gebruikt om 1018 staal te harden, 1045 en 4140 staal wordt geblust en getemperd. 1018 Staal wordt gebruikt bij de vervaardiging van pennen, assen, tapeinden en bouten. 1045 Staal wordt gebruikt bij de productie van tandwielen, assen en assen van hydraulische assen. 4140 Staal wordt gebruikt in assen, tandwielen, bouten, krukassen en spindels van werktuigmachines. De gewenste vereisten voor mechanische eigenschappen voor een specifieke toepassing zorgen voor de specifieke parameters voor warmtebehandeling.
Tel/WeChat:
E-mail:
Home
Stress en spanning in beeld: belangrijkste verschillen en engineering